۲۳ مطلب با موضوع «ابتلا و امتحان» ثبت شده است

کشمکش زندگی

بسم الله النّور

کشمکش زندگی را بنگر! چه طوفان وحشتناکی به پا شده است! همه قدرت های جور و ستم و پلیدی، دست به دست هم داده اند تا مرا نابود کنند. اژدهای مرگ، دهن باز کرده که مرا ببلعد، لهیب آتش، اطراف مرا می سوزاند، همچون پر کاه بر موج حوادث، در میان این دریای طوفانی بالا و پایین می روم، چه سرنوشت مبهمی! چه دردها و چه غم ها، چه مصیبت ها و چه شهادت ها، چه شکست ها و چه محرومیت ها، چه ظلم ها و چه جنایت ها...چه بگویم؟ چه می گذرد؟... نمی دانم ولی آنچه می دانم آنکه شهادت ساده ترین راه نجات من است...

هجوم از همه طرف شروع می شود، همه روزنه های امید کور می گردد، یأس، ترس، خوف و وحشت بر همه جا سایه می افکند، دوستانم با چشم های نگران، با قلب های مضطرب، خسته و شکسته و درمانده به سوی من می آیند، درحالی که خود من به چیزی امید ندارم و جز شهادت انتظار نمی کشم، ولی همچون صخره محکم و مطمئن در مقابل دوستانم سخن می گویم و به آنها ایمان می دهم و با شجاعت و بی باکی به مراکز خطر می روم، دوستان را آرامش می دهم و با اطمینان و قوت قلب آنها را روانه دیارشان می کنم...

گاه گاهی همه نظام و سازمان، تمامی دوستان و رزمندگان و همه آینده و سرنوشت به یک کلمه من وابسته بود، آن منی که نه امید داشت و نه قدرت، نه رؤیای روشن و نه انتظار کمک... فقط بر اساس توکل به خدا، رضا به تقدیر و قبول شهادت، باز هم بر پای خود ایستادم و همچون صخره موج های خطر و خوف، نا امیدی و یأس را برگرداندم، باز هم مسیر تاریخ را تغییر دادم... و همه اش بر مبنای احتمال بود و با خود می گفتم، اگر یک در هزار باقی بمانم و سازمان ادامه یابد باز هم خواهم ایستاد. باز هم مقاومت خواهم کرد...

.

..

...

دست نوشته ی شهید چمران در 12 اکتبر 1976 در لبنان

صفحه ی 104 از کتاب "خدا بود و دیگر هیچ نبود"

۳۰ دی ۹۶ ، ۲۲:۴۲ موافقین ۶ مخالفین ۰
رهرو

فتنه های آخرالزمان

بسم الله الرّحمن الرّحیم

http://bayanbox.ir/view/6193224439718346104/photo-2017-12-31-13-42-48.jpg

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

۱۴ دی ۹۶ ، ۲۳:۴۱ موافقین ۱ مخالفین ۰
رهرو

نقشه خدا (رمز به خانم ها داده می شود)

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
۰۷ دی ۹۶ ، ۲۳:۱۵
رهرو

بما کسبت ایدی الناس

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از مظالم زمانه ما این است که همه چیز را ربط می دهیم به مادیات و از عالم غیب غافلیم!

غافل از این که گناهان ما درهای آسمان را می بندد.

اللهم اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تَحْبِسُ غَیْثَ السَّمآءِ

برای بارش باران زیاد استغفار کنیم.

۲۷ آذر ۹۶ ، ۲۱:۴۶ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
رهرو

موتوا قبل ان تموتوا

بسم الله النّور

روایت «موتوا قبل ان تموتوا» روایت عجیبی است، یعنی مرگ را اختیار کنید پیش از این که به جبر مرگتان فرا رسد.

اساتید می گویند معنای مرگ اختیاری این است که از اعتباریات، وابستگی ها و تعلقات جدا شوید. زیرا پس از مرگ هیچ کدام از اعتباریات دنیوی همراه ما نیستند. ثروت، مقام، مدرک، شأن خانوادگی و... همه اعتبار دنیاست که در آخرت بی اعتبارند و بهترین توشه تقوی است. «ان خیر الزاد التقوی»

برای سنجش این که بدانیم چه قدر به اعتباریات دنیوی وابسته ایم و تعلق داریم کافی است ببینیم چه قدر از زندگیمان به آن وابسته است. مثلا ببینیم جایگاه مدرک و ثروت و... نزد ما چگونه است و آیا می توانیم بدون این ها زندگی کنیم یا خیر. به میزانی که زندگی بدون این ها برایمان غیر ممکن باشد یعنی به این اعتباریات تعلق داریم...

و مرگ ارادی یعنی نسبت به همه آن ها قطع تعلق داشته باشیم و بمیریم...

به میزانی که از هرکدام از وابستگی ها جدا شویم و برایمان فاقد اهمیت شود و به لیست «مهم نیست»هایمان اضافه شود، به همان نسبت مرگ را اختیار کرده ایم  و نسبت به آن تعلق و وابستگی مرده ایم. 

این تعلقات و وابستگی ها ابزار امتحان ما هستند و زمانی در امتحانات الهی توفیق می یابیم همه ی دنیا را فانی ببینیم و تمام شدنی؛ همه ی نعمات را امانت خداوند بدانیم که روزی باید آن ها را به خدا برگردانیم و از آن ها جدا شویم. اگر نسبتی که ما با محیط اطرافمان برقرار می کنیم نسبت امانتداری باشد، این نعمات تعلق ما نمی شود و در نهایت موجب رشد و تعالی ما خواهد شد. اما اگر نسبتی که ما با محیط اطرافمان تعریف کردیم از جنس مالکیت بود و انحصار در داشتن آن ها، ما به آن نعمات تعلق پیدا می کنیم و اسیرش می شویم و این موجب توقف ما در مسیر رشد و کمال می شود.

تعلقات و اعتباریات برای افراد مختلف، گوناگونند، برخی به اشیاء تعلق خاطر دارند، برخی به افراد، برخی به مکان ها، برخی به روابط.

و از جمله تعلقاتی که در زمان ما ایجاد شده است، تعلق به فضای مجازی است. تعلق و وابستگی به نوشتن، دیده شدن، خواندن و ...

و یا تعلق به ابزارهای مجازی مانند موبایل و تبلت یا بسترهای اشتراکی مانند تلگرام، اینستاگرام و توئیتر.

به میزانی که نسبت به همه ی این تعلقات بی تفاوت شویم و از آن ها عبور کنیم، به همان اندازه مرگ را اختیار کرده ایم.

راه جدا شدن از همه تعلقات این است که کمی از بالا بایستیم و تصور کنیم نسبت به آن تعلق مرده ایم، مانند روحی که به جسد خود می نگرد، آن وقت می توان راحت قطع تعلق کرد و خود را از اسارت تمام اعتبارات دنیوی و حب نسبت به آن ها جدا کرد.

رو بمیر ای خواجه قبل از مردنت       تا نباشد زحمت جان کندنت (مولوی)

پ.ن: یکی از دوستانم یک باره از تلگرام خارج شد و حساب کاربری اش را حذف کرد، علت را که جویا شدم حرف عجیبی زد و گفت الان حسم نسبت به تلگرام مانند مرگ است، مانند فردی که مرده است و از بالا به جسد بی روح خود نظاره می کند، تا پیش از آن اسیر تلگرام بودم و جدا شدن از آن را تصور نمی کردم اما با خروج از آن حس مردن دارم. یعنی این فرد از تلگرام قطع تعلق کرده است و به همان اندازه مرگ را اختیار کرده است.

۲۳ آذر ۹۶ ، ۲۳:۵۵ ۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
رهرو

تسلیم (4)

بسم الله النّور

الإمامُ الصّادقُ علیه السلام : الرِّضا بِمَکروهِ القَضاءِ مِن أعلى دَرَجاتِ الیَقینِ

توکل مثل حالت ارتباط وکیل است و موکل. موکّل مشکلی دارد و برای حل مشکل به وکیل مراجعه می کند و تمام امورش را به وکیل می سپارد.

تفویض مانند ارتباط نوزاد است با مادرش. کودک نگران دیروز و فردایش نیست، می داند مادر مهربانی دارد که از همه نیازهایش مطلع است و آن ها را تأمین می کند و آغوش امن او پناه ناآرامی هایش خواهد بود.

تسلیم مانند حالت غسال است و میّت. فرد میت از خود اختیاری ندارد و غسال به هرجهتی بخواهد او را می گرداند.

(نقل به مضمون از جلسات تفسیر سوره رعد دکتر محمدعلی انصاری در دهه اول محرم)

عرفا تسلیم را مقام فناء فی الله و از بالاترین مراتب عبودیت انسان در برابر خدای متعال می دانند.

 در جایی دیگر دکتر انصاری توکل و تفویض و تسلیم را این گونه معنا کرده اند:

توکل آن است که انسان بگوید: خدایا، من سهم خود را پرداخت کردم، اما نتیجه با توست؛ مثل هنگامی‌که انسان نزد وکیل می‌رود و کار را به او واگذار می‌کند یا مانند زمانی‌که انسان بیمار می‌شود و به نزد پزشک می‌رود. در این شرایط، وکیل و پزشک یکی از وسائط تحقق ارادۀ الهی دانسته می‌شود.
اطاعت از طبیب هم لازم و هم وظیفۀ شرعی است و به‌همین دلیل مؤدب‌ترین بیماران، بزرگان دین هستند که با تمام وجود پذیرای گفتۀ طبیب هستند. البته در مقابل، پزشک نیز باید تمام دقت و آگاهی لازم را به خرج دهد؛ زیرا در فقه می‌گویند:

«فَالطَّبِیبُ یَضْمَنُ فِی مَالِهِ مَا یَتْلَفُ بِعِلَاجِهِ».
پزشک آنچه [از جان بیمار] به سبب معالجه‌اش تلف شود در مال خود ضامن آن خواهد بود.

مفهوم آیۀ «وَ إِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ»‌  (و هنگامی‌که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد) نیز از باب توکل است؛ یعنی خداوندا، من سهم خود را انجام دادم و نتیجه با حضرت توست.
اما تفویض یک گام از توکل برتر است. در توکل، انسان سهم خود را انجام می‌دهد و در انتظار سهم الهی می‌نشیند؛ اما در مقام تفویض آدمی سهم خود را به حضرت حق واگذار می‌کند و می‌گوید خدایا، سهم من همان صلاحدید توست و به‌عبارتی آن است که تو می‌گویی، نه اینکه سهم من باشد و من عمل کنم؛ یعنی: «أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللهِ»‌  (من کار خود را به خدا وا می‌گذارم).
در گام سوم یا همان تسلیم، من و مایی باقی نمی‌ماند که آدمی از سهم خود یا از سهم خداوند سخن بگوید؛ چون وجود خود را در پیشگاه حضرت حق مقصّری بیش نمی‌بیند:

وَ إِنْ قُلْتُ ما اَذْنَبْتُ قالَتْ مُجَیبةً
حَیاتُکَ ذَنبٌ لا یُقاسُ بِهِ ذَنبٌ

و همان است که:
میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیست
تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز
این همان مقام تسلیم است و کار به‌جایی رسیده که همۀ وجود از اوست و رنگ الهی دارد و من و مایی در میان نیست.

در درس هفدهم از مجموعه مطالب «خدایی که هست، خدایی که داریم» نوشته بود: «یه وقت محبوب چیزی می خواد و محب تسلیمش میشه، یه وقت محبوب چیزی می خواد و محب عاشق اون چیز میشه»

با این توصیف به نظر می رسد، شاید مقامی بالاتر از تسلیم هم هست و آن مقام حب و عشق به خداست.

۱۹ آذر ۹۶ ، ۲۳:۳۴ ۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
رهرو

بهشت و جهنم

بسم الله النّور

در سوره مریم آیه ای است که در آن گفته شده همه وارد جهنم خواهند شد.

وَ إِنْ مِنْکُمْ إِلاَّ وارِدُها کانَ عَلى‏ رَبِّکَ حَتْماً مَقْضِیًّا (71)

و هیچ کس از شما نیست مگر [اینکه‏] در آن وارد مى‏‌گردد. این [امر] همواره بر پروردگارت حکمى قطعى است.


نظر مفسرین در این باره گوناگون است اما برخی معتقدند جهنمی که همه در آن وارد می شوند «جهنم دنیا» است.
بخواهیم یا نخواهیم، دنیا «دار بالبلاء محفوفه» است. یعنی پیچیده شده در بلا. نیش و نوش آن در هم آمیخته و بالاخره با فرارسیدن مرگ تمام می شود.
اما دنیا مهم ترین ویژگی اش این است که تنها فرصت ما برای ساختن ابدیتمان است. فرصتی که اگر از دست بدهیم برای ابد در خسران خواهیم بود.
بهشتی و جهنمی بودن انسان ها از دنیا معلوم است. اهل بهشت در دنیا هم باشند همه چیزشان بهشتی است. خودشان، روابطشان، محل حضورشان و...
اما اهل جهنم هر جا باشند آنجا را با صفات رذیله و وجود ظلمانیشان جهنم می کنند.
به این فکر می کردم که ما هرچه بیچارگی، نابسامانی و ظلم داریم از عدم پیاده سازی اسلام و عمل به آن است.
و به این فکر کردم که چگونه در همین جامعه پر از ظلم می توان بهشتی بود وقتی تمامی فرآیندهای جامعه مانعند؟
به این نتیجه رسیدم که تنها راه این است که خودمان بهشتی باشیم و با همان امکانات کمی که داریم بهشت کوچکی هم برای آن هایی که در تعامل با ما هستند ایجاد کنیم.
در همین فکر ها بودم که به این مطلب برخوردم: تو ستونی، محکم بمان
حکایت زنی بهشتی که در جهنم دنیا،بهشت کوچکی برپا کرده.
کاش این گونه باشیم.
.
اعیاد بر شما مبارک.
.
پ.ن: این مطلب مغایرتی با وظایف تبلیغی و اجتماعی و امر به معروف و نهی از منکر ما ندارد. بلکه ما هرکدام باید ببینیم نسبت به شرایطی که هرکداممان به «جبر» داریم چگونه می توانیم بهشتی باشیم.
یک نفر می تواند وسعت بهشتی که می سازد در حد خودش و خانواده اش باشد، یک نفر می تواند هزار نفر را بهشتی کند.
پ.ن 2: هدف ما صرفا بندگی خداست نه هدایت دیگران. اگر بنده خوبی باشیم خدا ما را هادی و هدایتگر هم قرار خواهد داد. یعنی باید در نیتمان اخلاص داشته باشیم و «فقط» برای خدا بندگی کنیم.

۱۳ آذر ۹۶ ، ۲۰:۰۰ ۲ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
رهرو

خدایی که هست، خدایی که داریم (13)

بسم الله النّور

درس سیزدهم: مگه میشه طعم مصیبت شیرین باشه؟

دریافت
حجم: 232 کیلوبایت

۰۹ آذر ۹۶ ، ۱۱:۴۰ موافقین ۲ مخالفین ۰
رهرو

ان الله علی کل شیئ قدیر (2)

بسم الله النور

آجرک الله یا بقیه الله فی مصیبة ابیک علیه السلام

«إنّ یوسف علیه السلام شکا إلى ربّه السجن فأوحى ‏اللّه إلیه: أنت‏ اخترت‏ لنفسک‏ ذلک‏ حیث قلت: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ‏ و لو سألتنی أن أعافیک لعافیتک؛ إنّ ابن عمّک لراد علیک مالک، و هو میت بعد جمعة».( الثاقب فی المناقب، ص: ۵۶۹)

 امام حسن عسکری علیه السلام می فرمایند زمانی حضرت یوسف ع از زندانی بودن خود به خدای سبحان شکایت کرد ، خدا به یوسف وحی کرد تو خود زندان را انتخاب کردی ما برای تو انتخاب نکردیم وقتی که گفتی « رَبِ‏ السِّجْنُ‏ أَحَبُ‏ إِلَیَ‏ مِمَّا یَدْعُونَنی‏ إِلَیْه‏» (سوره یوسف ـ آیه ۳۳) خدایا این که به زندان بروم بهتر است تا به امر نامشروع زنان پاسخ مثبت دهم اگر همان زمان از من درخواست عافیت کرده بودی با عافیت تو را از آن مشکل نجات دهم حتماً نجاتت می‌دادم. بسیاری از گرفتاری‌های ما صرفاً به جهت پیشنهادات نابجای خودماست چون با این پیشنهاد نابجا ما قدرت خدای سبحان را محدود می‌کنیم و گمان می‌کنیم حضرت حق چاره‌ای ندارد فقط با گرفتاری و مشکل می‌تواند ما را از مصیبتی نجات بخشد در حالیکه برای خدای سبحان میان عافیت یا آزمایش با سختی هیچ فرقی نیست باید دید سخن درخواستی خود فرد چیست باید در زندگی روی تک تک جملات خود دقت داشته باشیم که هریک از این جملات می‌تواند مسیر زندگی‌مان را عوض کند و تغییر دهد ما را گرفتار کند و یا با عافیت مشکل ما را مرتفع کند یوسف به پیشنهاد خود هفت یا چهارده سال گرفتار زندان شد درحالیکه اگر همان زمان از خدا طلب عافیت کرده بود هرگز سالهای سخت زندان را تحمل نمی‌کرد خدا در بسیاری موارد به انتخاب‌های ما بها می‌دهد مواظب انتخابهایمان باشیم .

در صحیفه علویه آمده است :

«اللهم انی اعوذ بک من فلتات لسانی» (خداوندا به تو پناه می‌برم از سخنان بی‌اندیشه)

.

* شرح روایت توسط استاد گرامی سرکار خانم بروجردی

۰۵ آذر ۹۶ ، ۲۳:۲۷ ۰ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
رهرو

رنج داشتن و نداشتن

بسم الله النور

۰۳ آذر ۹۶ ، ۱۳:۵۴ ۲ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
رهرو